SHENJTËRORE f. fet. vjet.
- Vend i shenjtë; faltore a kishë e vogël ku, sipas besëtytnive fetare, ruheshin relike shenjtërish; kungë, ajodhimë. Shkoi (hyri) në shenjtërore.
Shih edhe:
shegore
shejtane
fshehtësirë
shegert
nëntëshe
shehër
shehërli
shejtan
shejtani
fshehësirë